EBM (ang. evidence based medicine)definiowane jest jako postępowanie oparte o najlepsze dostępne dowody naukowe dotyczące skuteczności, efektywności, bezpieczeństwa i opłacalności. Takich dowodów powinny dostarczać badania eksperymentalne i naukowe (obserwacyjne). Uważa się, że EBM rozwinęło się w latach 80 – tych w Kanadzie. W okresie uogólnionego buntu zauważono, że brano pod uwagę w ocenie np. ryzyka zachorowań tylko podstawowe nauki (biochemię, patofizjologię). Teraz rozważa się aspekty epidemiologii klinicznej, ocenie się prawdziwość badań klinicznych. Pisząc o EBM należy podkreślić tą skrzętną analizę publikowanych badań (analiza statystyczna, metaanalizy), sporządzanie badań wtórych, używanie różnych metod epidemiologicznych. Co ważne nie jest wykluczone w analizie danych, korzystanie z mniej wiarygodnych źródeł medycznych, z opisów przypadków klinicznych, a nawet relacji pacjenta. Kwintesencją takiego podejścia jest cytat wórcy EBM G. Guyatta “best available evidence”.